Vermoeidheid heeft vele gezichten

Prof.dr. Gijs Bleijenberg, de klinisch psycholoog die onder andere de cognitieve gedragstherapie voor het chronisch vermoeidheidssyndroom geïntroduceerd heeft, neemt afscheid als hoogleraar bij het UMC St Radboud. Hij gaat met pensioen. In zijn afscheidsrede legt hij uit waarom de ene vermoeidheid de andere niet is. En wat ze wèl gemeen hebben.

Lees het gehele bericht
Alle nieuwsberichten weergeven


Home

Fibromyalgie: Als spieren altijd pijn doen maar de dokter toch niets kan vinden

Letterlijk betekent fibromyalgie: pijn in bindweefsels en spieren. Er is sprake van chronische pijn in spieren en pezen verspreid over het lichaam, wisselend van plaats en karakter. Deze klachten doen zich vooral voor in de nek- en schoudergordel, lage rug en het bekken en de ledematen. Vaak gaan deze klachten gepaard met stemmingswisselingen. Er is geen lichamelijke oorzaak bekend voor deze klachten.

Fibromyalgie komt voor bij ongeveer twee op de honderd volwassenen tussen de 20 en 60 jaar, vooral bij vrouwen. De verschijnselen kunnen in de loop van de tijd sterk uiteenlopen en verschillen van persoon tot persoon. Zij ervaren chronische pijn, stijfheid van de spieren, extreme vermoeidheid en gespannenheid. Ook kan iemand last hebben van slaapstoornissen, een verminderd prestatievermogen, matheid en duizeligheid.

Heel vaak is er ook sprake van darmstoornissen (een spastische darm), een veelvuldige aandrang tot urineren, onregelmatige menstruatie, maagklachten, hartkloppingen, transpireren met koude handen, een droge mond en andere symptomen die iedereen wel kent in een stressvolle situatie.

Typisch voor deze aandoening is ook de verhoogde drukpijngevoeligheid op een aantal specifieke punten. Deze pijnlijke plekken, de zogenaamde 'tender points' worden toegeschreven aan een plaatselijke verhoogde spierspanning. 

Dat een zo langdurig lijden geestelijk zwaar is, zal niemand verbazen. Op deze website wordt daarom helder in kaart gebracht wat er tot op heden bekend is over dit chronische pijnsyndroom om de vaak  jarenlange lijdensweg van diegenen die het aangaat zo draaglijk mogelijk te maken.